วันแรกของบล็อคไนซ์ตี้

เย้ ในที่สุดไนซ์ตี้ก็มีบล็อคเป็นของตัวเองแล้ว ช่างเป็นหมาอินเทรนจริงๆ เอิ้กๆ

หลังจากแม่มันอัดอั้นตันใจอยากระบายเรื่องราวของมันมานานแส๊นนาน

(เวอร์ไปป่ะ เพิ่งจาซื้อมันมาไม่กี่เดือน เหอๆ)

ตอนนี้ไนซ์ตี้ อายุ 5 เดือน กับอีก 6 วันแล้วค่ะ

มาอยู่กับแซนนี่ได้ 3 เดือนก่าแล้วละ

ตั้งแต่มีมันมาอยู่ด้วย หายเหงาไปเยอะเลย ไม่ค่อยมีเวลาคิดถึงแฟนเท่าไหร่แล้ว

จากที่เมื่อก่อนติดยังกะตังเม แบบเธอต้องโทรหาชั้นแม้จะทำงานก็ตาม - -"

เอาแต่ใจตัวเองสุดๆเยยชั้น

แต่พอมีไนซ์ตี้ โอ้ว โลกเปลี่ยนไป ชั้นมีงานเยอะขึ้น

(คอยเก็บอึ เช็ดฉี่ หวีผมเช้าเย็น เช็ดคราบน้ำตา)

เหอๆ ไม่มีเวลาทำอะไรเยยทีนี้ แต่ก็มีฟามสุข

รักมานมากๆ ตะกี๊ออกไปดูว่ามานหลับอะยาง

ปรากฏมานจำไม่ได้ ได้ยินเสียงอะไรเป็นเห่าขู่ไว้ก่อน

จนต้องบอก อะไรไนซ์ตี้ จำไม่ได้เหรอ

มานก็ประมาณว่า อ่อ ม่ามี๊นี่เอง นอนต่อดีก่า คร่อก....

เราก็เฮ้อ ทำไมนอนบนพื้นละนี่ ดูน่าสงสารจิงๆ

เอาเบาะมาให้มานหนุนนอน ลูบๆหัว และก็เดินมาพิมพ์ไดอารี่ต่อ

แอบดูนาฬิกาเมื่อกี๊ ตีสามจาครึ่งแล้วเหรอนี่

ตายๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่ตื่นพอ

จาต้องไปสนามบิน ส่งป๊ากลับไต้หวัน

เอาเป็นว่า ไว้เย็นๆค่อยกลับมาพิมพ์ต่อดีก่า